فصل سوم : ايثار شگفت در شب هجرت خداى متعال مىفرمايد : « و از مردم ، كسى است كه جان خود را در طلب رضايت خدا به معرض فروش مىنهد ، و خداوند به بندگانش مهربان است » . « 1 » مشركان بر ستمگرى خود افزوده بودند و شكنجه و اختناق را به اوج رسانده ، دامنهء آزار مسلمانان را بسى گسترده بودند . پيامبر صلى الله عليه و آله به « هجرت » فرمان داد . بدين سان ، مسلمانان براى رهايى از جور و ستم مشركان ، راهى يثرب شدند . اين حركت ، مشركان را به وحشت انداخت ؛ زيرا آنان در اين انديشه بودند كه اگر جمعيتى عظيم در يثرب گِرد آيند و پيامبر صلى الله عليه و آله نيز به آنان ملحق شود ، براى آنها ، و كاروان‌هاى تجارتى آنان ، بزرگ‌ترين تهديد خواهد بود . از اين رو ، تصميم گرفتند عليه پيامبر خدا كه هنوز در مكّه بود ، به جِد ، چاره‌انديشى كنند و كار را يكسره سازند . بدين ترتيب ، گِرد هم آمدند و در رايزنى با هم ، پيشنهاد « اخراج » و « حبس » را كارا ندانستند و بر كشتن پيامبر خدا ، هم‌داستان شدند . پيامبر صلى الله عليه و آله با پيك وحى ، از توطئهء شوم مشركان آگاه گشت و مأمور شد كه از مكّه خارج شود : « . . . هنگامى كه كافران برايت نيرنگ كردند تا تو را در بند كشند و يا بكُشند و يا آواره‌ات سازند ، و آنان مكر مىكردند و خدا هم مكر مىكرد ، و خداوند ، بهترينِ مكر

--> ( 1 ) . بقره : آيهء 207 .